Do wykonania obrazu na ścianie w stylu Mondriana będziesz potrzebować:
- papierowej taśmy malarskiej
- farb w kolorze czerwonym, żółtym i niebieskim
- pędzla
Zapraszamy do obejrzenia filmu instruktażowego, jak powstaje abstrakcja geometryczna w podstawowych kolorach w stylu zrób to sam.
Jak zrobić obraz na ścianie?
Tworząc na ścianie wzór w stylu Pieta Mondriana niezbędna będzie nam taśma papierowa, która pozwoli na wytyczenie linii prostych, poziomych i pionowych. Wyklejamy taśmą ścianę nadając kształty, które chcemy osiągnąć na obrazie.
Uzyskawszy prostokąty i kwadraty malujemy ich części, fragmenty tworząc nasze osobiste dzieło. Aby w pełni oddać hołd twórczości malarzowi ograniczmy się do podstawowych kolorów, czerwieni, żółci i niebieskiego. W połączeniu z bielą czernią tworzyć będą dynamiczną kompozycję.
Mondrian – holenderski malarz, twórca neoplastycyzmu, jednego z najwcześniejszych kierunków postulujących w malarstwie abstrakcyję geometryczną.
Obraz wykonany własnoręcznie sprawi, że nasze wnętrze zyska oryginalną i niepowtarzalną ozdobę. Wykonie go nie zajmie nam dużo czasu. a efekt będzie piorunujący, szczególnie wtedy, kiedy przeznaczymy na nasze dzieło znaczną część ściany.
Obraz w gotowej aranżacji:
Kompozycja: dlaczego jedne układy wyglądają jak Mondrian, a inne jak krata
Wyklejenie ściany taśmą jest łatwe. Trudne jest to, żeby efekt nie wyglądał jak kalendarz albo szachownica. Mondrian trzymał się kilku zasad i to one, a nie same kolory, decydują o wyniku:
- Żadne dwa prostokąty nie są tej samej wielkości. Równe pola natychmiast czytają się jako siatka.
- Linie nie dzielą płaszczyzny na pół. Podziały w proporcjach mniej więcej jednej trzeciej do dwóch trzecich, nigdy pół na pół.
- Linie nie przecinają całej ściany. Część z nich urywa się na innej linii — to daje kompozycji rytm zamiast kraty.
- Kolorowych pól jest mało — trzy, najwyżej cztery na całą kompozycję — a reszta pozostaje biała. To najczęstszy błąd przy powtarzaniu tego motywu: pokolorowane wszystko.
- Kolorowe pola są różnej wielkości i nie stykają się ze sobą. Jedno duże, jedno średnie, jedno małe, rozrzucone asymetrycznie.
- Linie mają różną grubość. Jednakowe czarne paski wyglądają technicznie; zróżnicowane — malarsko.
Najprostszy sposób, żeby to sprawdzić przed pomalowaniem: zrób zdjęcie ściany, wydrukuj i narysuj kompozycję ołówkiem. Dwie, trzy wersje na kartce kosztują dziesięć minut, a przemalowanie ściany — cały weekend.
Skala i wyznaczanie linii
Uwaga z tekstu, że efekt jest najmocniejszy przy dużej powierzchni, jest słuszna. Kompozycja na fragmencie ściany wielkości plakatu wygląda jak niedokończony pomysł; taka na całą ścianę — jak zamierzona dekoracja.
- Wyznacz linie poziomicą albo poziomicą laserową, nie na oko i nie od sufitu. Sufit i podłoga w mieszkaniu prawie nigdy nie są równoległe, a krzywa linia w geometrycznej kompozycji rzuca się w oczy natychmiast.
- Zaznacz przebieg cienkim ołówkiem, a taśmę przyklejaj do linii, nie na nią.
- Grubość czarnych linii: na dużej ścianie 3–6 cm. Cieńsze giną z odległości, grubsze zamieniają kompozycję w kratę.
Taśma: dwie rzeczy, na których ten projekt się psuje
Rodzaj taśmy. Zwykła taśma malarska przykleja się mocno i na świeżej albo słabej powłoce zrywa farbę razem z sobą. Na pomalowanej ścianie używaj taśmy do delikatnych powierzchni (zwykle oznaczonej innym kolorem niż klasyczna beżowa) i zdejmuj ją powoli, ciągnąc pod ostrym kątem, równolegle do ściany.
Podciekanie. Farba wchodzi pod krawędź taśmy i linia wychodzi postrzępiona. Rozwiązuje to ten sam zabieg co przy malowaniu pasów i szablonów: najpierw przemaluj krawędź taśmy kolorem tła (czyli tym, co już jest na ścianie), pozwól wyschnąć i dopiero wtedy nakładaj kolor. Cokolwiek podciecze, podciecze w kolorze, który tam był.
Do tego dwie drobne zasady: nakładaj farbę ruchem od taśmy do środka pola, nigdy wzdłuż krawędzi, i zdejmuj taśmę, gdy farba jest jeszcze lekko wilgotna — wyschnięta tworzy z nią jedną warstwę i odrywa się płatami.
Farba i wykończenie
- Matowa, nie satynowa. Przy geometrycznej kompozycji połysk odbija światło pod różnymi kątami i rozmywa granice między polami.
- Kolory podstawowe, o których mowa w tekście, warto brać nasycone — spranа czerwień i przygaszony błękit dają efekt bardziej pastelowy niż konstruktywistyczny.
- Czerń na linie: farba czarna matowa, dwie warstwy. Jedna warstwa na białym tle zawsze prześwituje i linia wychodzi szara.
Wersja, którą można zdjąć
Kompozycja malowana bezpośrednio na ścianie ma jedną wadę: żeby ją usunąć, trzeba przemalować całą ścianę, a czerń i nasycona czerwień wymagają wtedy trzech warstw bieli.
Jeśli wolisz zostawić sobie wyjście, zrób dokładnie to samo na płycie MDF, sklejce albo na dużym płótnie i powieś jak obraz. Format 100 × 120 cm albo większy daje ten sam efekt co ściana, a przy zmianie upodobań zdejmuje się go w minutę. Ta wersja ma też zaletę przy wynajmowanym mieszkaniu, gdzie malowanie po ścianach zwykle nie wchodzi w grę.
Zobacz też
- Jaki kołek do jakiej ściany? Poradnik wiercenia, po którym półka nie spadnie
- Jak zrobić zagłówek do łóżka z poduszek. Zrób to sam
- Jak zrobić lampę ze słoika? Obejrzyj wideo!
- Jak malować pasy na ścianie? Jak zmieniają wnętrze?
Stwórz Obraz w Stylu Mondriana: Prosty Poradnik DIY Krok po Kroku
Jakich materiałów potrzebuję do stworzenia obrazu w stylu Mondriana?
Będziesz potrzebować papierowej taśmy malarskiej, farb w kolorach czerwonym, żółtym i niebieskim oraz pędzla.
Jak stworzyć wzór na ścianie?
Wyklej taśmą papierową ścianę, tworząc poziome i pionowe linie, aby uzyskać prostokąty i kwadraty. Następnie pomaluj fragmenty tych kształtów wybranymi kolorami.
Jakich kolorów użyć, aby obraz był w stylu Mondriana?
Najlepiej ograniczyć się do podstawowych kolorów: czerwonego, żółtego, niebieskiego, a także bieli i czerni.
Czy wykonanie takiego obrazu jest trudne?
Nie, wykonanie obrazu nie zajmuje dużo czasu, a efekt jest piorunujący, szczególnie jeśli poświęcisz na to większą część ściany.
