Męskie wnętrza na 100%. Jak urządzić wnętrze dla mężczyzny?

Co we wnętrzach lubią mężczyźni?

Mężczyźni zazwyczaj stawiają na prostotę i dekoracyjną oszczędność. Wybierają monochromatyczne zestawienia szarości, meble i sprzęty ograniczają do minimum. Mężczyźni nie uznają półśrodków. Lubią duże meble. Wybierają dekoracje które rzucają się w oczy, lecz nigdy nie są krzykliwe. Bywa, że przedmioty szokują formą, wzorem, rzadko kolorem. Duże lampy, proste szafy z napisami i kufry podróżne,czy skrzynie w roli stołów są tego świetny przykładem. Meble klasyczne i eleganckie. Skórzana tapicerka jest synonimem luksusu i elegancji, ale także praktycznego podejścia do trwałości i… porządków. Naturalne, wysokiej jakości materiały – drewno, stal, wełna, skóra – to zwykle męski wybór. Ci, którzy klasykę cenią bardziej od nowoczesności postawią na sofę Chesterfield.

Męskie wnętrza, czyli jakie?

Wnętrze mężczyzny ma w sobie coś z chłopięcej kryjówki, w której miejsce zabawkowych samochodów i żołnierzyków zajmują skarby z dorosłego życia. Każdy  zbiera ważne dla niego przedmioty i uwielbia je eksponować w swoim otoczeniu. Zwłaszcza jeśli są wspomnieniem dzieciństwa lub pamiątką po przodkach. Męski styl w pigułce, czyli darmowe porady projektanta wnętrz: wzory? Pasy, krata, jodełka. Materiały? Bawełna, wełna, tweed. Kolory? Szary we wszystkich odcieniach, zawsze sprawdzi się granat i butelkowa zieleń.

Męskie wnętrza Dekoratorni:

Architekt: Przemysław Lisiecki

◄ 1 2

Architekt: Maciej Bogaczewicz

◄ 1 2 3

Architekt: Maciej Bogaczewicz
Projektant: Ola Napiórkowska, Gosia Andryszczyk, Dominik Ćwiek

◄ 1 2

Ostrożnie z etykietą stylu

Zanim przejdziemy do konkretów, jedna uwaga: nie istnieje styl wnętrzarski przypisany płci. To, co przyjęło się nazywać męskim wnętrzem, jest w istocie konkretną estetyką — stonowaną, opartą na naturalnych materiałach i wyrazistych bryłach — i wybiera ją mnóstwo osób niezależnie od tego, kim są.

Warto o tym pamiętać z praktycznego powodu. Jeśli mieszkanie urządzasz dla dwojga, projektowanie go pod hasłem, a nie pod to, czego naprawdę potrzebujecie, kończy się wnętrzem, w którym jedna osoba czuje się jak gość. Traktuj poniższe wskazówki jako opis estetyki, a nie jako instrukcję dla kogokolwiek.

Ciemne kolory: jak ich użyć, żeby nie zrobić jaskini

Szarości, granat i butelkowa zieleń, wymienione powyżej, to trafna paleta — ale ciemne barwy mają konsekwencje, które trzeba obsłużyć.

Ciemna, matowa ściana odbija kilka procent padającego światła, jasna ponad osiemdziesiąt. Pokój w granacie potrzebuje więc znacznie więcej światła sztucznego niż ten sam pokój w bieli, a jedna lampa sufitowa zostawi kąty w mroku.

Co z tym zrobić:

• Kilka źródeł zamiast jednego — lampa podłogowa przy fotelu, kinkiety, podświetlenie zabudowy.
• Jasny sufit nawet przy ciemnych ścianach: pracuje jak duży odbłyśnik dla światła odbitego.
• Ciemny kolor na ścianie bez okna, a nie na tej z oknem. Ściana pod światło i tak jest ciemna, więc pomalowanie jej na granat odbiera podwójnie.
• Metalowe i szklane akcenty — mosiądz, chrom, lustro. Punkty odbicia rozbijają matową ciężkość.

Skóra: co kupujesz i jak się starzeje

Skórzana tapicerka, wskazana wyżej jako synonim trwałości, rzeczywiście nią jest — ale pod nazwą skóra sprzedaje się kilka bardzo różnych materiałów.

• Skóra licowa, z zachowaną naturalną powierzchnią — najtrwalsza i jedyna, która z czasem nabiera patyny zamiast się zużywać. Najdroższa.
• Skóra korygowana, szlifowana i pokryta warstwą barwiącą — wygląda równiej, jest tańsza, ale powłoka z czasem pęka i ściera się w miejscach największego użycia.
• Skóra dzielona, czyli dolna warstwa z nadrukiem imitującym lico — tania i nieporównanie mniej trwała. W opisach bywa nazywana po prostu skórą naturalną, więc warto dopytać, o którą warstwę chodzi.
• Ekoskóra — poliuretan na tkaninie. Nie ma nic wspólnego ze skórą i po kilku latach zaczyna się łuszczyć.

Praktycznie: na sofę używaną codziennie warto dopłacić do skóry licowej, bo to jedyna wersja, która po dziesięciu latach wygląda lepiej niż na początku. I jedna uwaga: skóra nie lubi bezpośredniego słońca ani sąsiedztwa grzejnika — wysycha i pęka.

Wzory: pasy, krata i jodełka bez przesady

Trzy wzory wymienione w tekście są mocne i łatwo je przedawkować. Reguła, która działa: jeden wzór dominujący na dużej powierzchni, pozostałe najwyżej w drobnych akcentach.

Jeśli podłoga jest w jodełkę, poduszki niech będą gładkie. Jeśli dywan jest w kratę, zasłony zostaw jednolite. Trzy różne wzory geometryczne w jednym pomieszczeniu zaczynają ze sobą wibrować i wnętrze robi się niespokojne — co jest dokładnym przeciwieństwem spokoju, po który sięga ta estetyka.

Bezpieczne połączenie: jeden wzór wyrazisty plus jedna faktura bez wzoru, ale z charakterem — tweed, gruba wełna, sztruks, plecionka.

Kolekcje: jak eksponować, żeby nie wyszedł magazyn

Wątek zbieranych przedmiotów, podniesiony powyżej, jest najciekawszym elementem tej estetyki i jednocześnie najłatwiejszym do zepsucia.

Różnica między kolekcją a gratami sprowadza się do trzech rzeczy:

• Jedno miejsce, nie wszędzie. Kolekcja zgromadzona na jednej ścianie albo w jednej witrynie czyta się jako zbiór. Ta sama liczba przedmiotów rozproszona po mieszkaniu czyta się jako bałagan.
• Pusta przestrzeń wokół. Półka wypełniona po brzegi to magazyn. Ta sama półka w połowie pusta to ekspozycja.
• Światło. Przedmiot doświetlony reflektorkiem zyskuje status eksponatu. Ten sam przedmiot w cieniu jest po prostu rzeczą stojącą na półce.

Kufry i skrzynie w roli stolików, wspomniane w tekście, są pod tym względem szczególnie udane: pełnią funkcję, są dekoracją i jednocześnie chowają w sobie to, czego nie chcesz mieć na widoku.

Chesterfield i inne decyzje na lata

Sofa Chesterfield jest ikoną tej estetyki, ale warto wiedzieć, co się kupuje. Ma niskie oparcie i głębokie pikowanie, więc siedzi się na niej wyprostowanym, a nie rozwalonym. To mebel do rozmowy i do czytania, nie do oglądania seriali przez trzy godziny. Jeśli salon ma służyć głównie temu drugiemu, wygodniejszy będzie głęboki narożnik, a Chesterfield sprawdzi się jako fotel w kącie do czytania.

Ogólniejsza zasada przy meblach w tej estetyce: duże bryły wymagają dużych pomieszczeń. Masywny stół z litego drewna, szeroka sofa i wysoka biblioteka wyglądają znakomicie w pokoju powyżej dwudziestu metrów. W kawalerce ta sama skala zamienia mieszkanie w skład mebli — a wtedy lepiej postawić na mniejszą liczbę mocnych przedmiotów i więcej wolnej przestrzeni wokół nich.

Męskie wnętrza: Przewodnik po stylowym i funkcjonalnym designie dla mężczyzn

Jakie cechy charakteryzują męskie wnętrza?

Męskie wnętrza cechuje prostota, minimalizm, monochromatyczne barwy (szarości, granat, zieleń) oraz wysokiej jakości materiały, takie jak drewno, stal, skóra i wełna. Preferowane są duże, funkcjonalne meble i wyraziste dodatki.

Jakie są typowe elementy wystroju męskiego wnętrza?

Typowe elementy to m.in. skórzane meble (np. sofa Chesterfield), proste szafy, kufry podróżne, skrzynie, a także dekoracje nawiązujące do zainteresowań mieszkańca, np. pamiątki z podróży czy kolekcje.

Jakie wzory i kolory dominują w męskich wnętrzach?

Dominują wzory geometryczne, takie jak pasy, krata, jodełka, oraz stonowane kolory, takie jak odcienie szarości, granat i butelkowa zieleń.

Gdzie szukać inspiracji na urządzenie męskiego wnętrza?

Inspiracje można znaleźć w galeriach projektantów wnętrz (np. Dekoratorni, projekty architektów: Przemysław Lisiecki, Maciej Bogaczewicz) oraz analizując własne zainteresowania i styl życia.