Otwarta na salon sypialnia w kawalerce

Otwarta zabudowa, gdzie przestrzeń wydzielają filary lub systemy przesuwne, bez drzwi. Wszystko i wszyscy są w zasięgu wzroku, ale dzięki filarom mieszkanie ma zachowana intymność i jest bardzo funkcjonalne.

Jak oddzielić sypialnię w kawalerce?

Panele przesuwne w sypialni, stanowiące oddzielenie od reszty przestrzeni, w delikatny i niemalże niewidoczny sposób oddzielają strefy. W tym projekcie zastosowano zdecydowanie nieszablonowe i indywidualne podejście do aranżacji sypialni i salonu z aneksem. Mieszkanie nie jest wcale duże. Ale dzięki dość jasnej kolorystyce wydaje się być przestronne. Taka sama podłoga i w salonie i części sypialnej tworzy spójną całość. W czasie imprez i przyjmowania gości wystarczy przesunąć panele, aby naszą prywatną i intymną część mieszkania sprytnie i estetycznie schować.

Pamiętajmy, że sypialnia to mimo wszystko miejsce intymne i warto pomyśleć, nawet w tak innowacyjnym projekcie o możliwości schowania jej przed światem ;)

współpraca projektowa:  Elżbieta Kuźniacka

 

1 2 ►

Architekt: Maciej Bogaczewicz
Projektant: Ola Napiórkowska, Gosia Andryszczyk, Dominik Ćwiek

Zobacz inne sypialnie dla singla:

1 2 ►

Sześć sposobów na wydzielenie strefy spania

Panele przesuwne z tej aranżacji to jedno z kilku rozwiązań i warto znać różnice, bo każde kosztuje co innego — miejsce, pieniądze albo wygodę.

• Panele albo drzwi przesuwne — najbardziej eleganckie. Zamykają widok, nie zabierają podłogi, dają się otworzyć na całą szerokość. Nie tłumią dźwięku i wymagają wolnej ściany albo szyny sufitowej na całej długości.
• Zasłona na szynie sufitowej — najtańsze i najbardziej niedoceniane rozwiązanie. Gruba tkanina realnie tłumi dźwięk, a szyna wpuszczona w sufit podwieszany jest prawie niewidoczna. Wada jest jedna: zasłona zawsze wygląda na tymczasową, chyba że sięga od sufitu do podłogi i ma zapas szerokości.
• Regał dwustronny — dzieli i przechowuje jednocześnie. Musi być przytwierdzony do ściany albo sufitu, a wysokość 120–160 cm dzieli, nie odcinając światła.
• Ścianka do połowy wysokości albo z lamelami — daje wrażenie osobnego pomieszczenia, przepuszczając światło. Dobre tam, gdzie strefa spania nie ma własnego okna.
• Szkło (zwykłe albo w czarnych ramach) — modne i skuteczne wizualnie, ale niczego nie zasłania bez zasłony lub folii i nic nie tłumi.
• Podest — wydziela strefę bez żadnej przegrody, a pod spodem mieści szuflady albo wysuwane łóżko. Wymaga wysokości pomieszczenia i odbiera 20–40 cm.

Najczęściej najlepiej działa połączenie dwóch: regał albo ścianka jako granica stała plus zasłona jako element domykający na noc.

Dwie rzeczy, których żadna przegroda nie załatwi

Dźwięk. Wszystko, co nie jest pełną ścianą, przepuszcza hałas. W mieszkaniu dla jednej osoby to bez znaczenia; dla dwóch, gdy jedna ogląda telewizję, a druga śpi — kluczowe. Pomaga tylko masa i miękkość: gruba zasłona, regał wypełniony książkami, dywan, tapicerowany zagłówek.

Powietrze i światło dzienne. Strefa spania wydzielona w głębi mieszkania nie ma okna, a pomieszczenie bez okna nie jest formalnie pokojem — to alkowa. W praktyce znaczy to dwie rzeczy: przegroda nie może być szczelna od podłogi do sufitu na całej szerokości, bo odetnie wymianę powietrza, i warto zostawić choćby prześwit nad przegrodą albo przeszklenie. Dlatego lamele, szkło i ścianki do połowy wysokości sprawdzają się tu lepiej niż pełna zabudowa.

Łóżko czy rozkładana sofa

W kawalerce to pytanie wraca zawsze i odpowiedź zależy od jednej rzeczy — czy strefa spania jest wydzielona.

• Jest wydzielona (jak w tym projekcie) — zdecydowanie prawdziwe łóżko. Sofa rozkładana ma sens tylko wtedy, gdy miejsce do spania musi znikać w ciągu dnia.
• Nie jest wydzielona — sofa rozkładana do codziennego spania wymaga jednolitego materaca bez poprzecznej szczeliny, grubości co najmniej 12–14 cm i pojemnika na pościel dostępnego bez rozkładania całości.
• Łóżko chowane w szafie (składane do pionu) — rozwiązanie najdroższe, ale jedyne, które daje pełnowartościowy materac i całkowicie zwalnia podłogę. Wymaga solidnego zakotwienia w ścianie i sprawdzenia, czy ściana to wytrzyma.

Spójność, która robi całą robotę

Uwaga z tekstu o tej samej podłodze w salonie i części sypialnej jest ważniejsza, niż brzmi. W jednoprzestrzennym mieszkaniu ciągłość materiałów jest tym, co powstrzymuje wnętrze przed rozpadnięciem się na kawałki.

• Jedna podłoga bez progów na całym metrażu mieszkalnym.
• Jeden kolor ścian, a strefy wydzielone tkaniną, dywanem i światłem, nie kolorem.
• Osobne obwody światła dla strefy spania i dziennej — to one, a nie ścianki, sprawiają, że wieczorem mieszkanie dzieli się na dwie części.
• Dywan pod łóżkiem jako miękka granica strefy — działa nawet bez żadnej przegrody.

I uwaga praktyczna do rady z końca tekstu, żeby dało się sypialnię schować: warto sprawdzić to na etapie projektu. Panel przesuwny musi mieć gdzie odjechać, a zasłona — gdzie się zebrać. Oba te miejsca zajmują ścianę, której potem nie da się wykorzystać na nic innego.

Zobacz też

• Mała sypialnia w bloku. 30 aranżacji nowoczesnych małych sypialni!
• Sypialnia w jednopokojowej kawalerce – jak stworzyć drugie pomieszczenie?
• Zagłówki w sypialni – kupić czy zrobić samodzielnie?
• Jak wybrać kolor ścian do sypialni?

Pomysł na otwartą sypialnię w kawalerce – funkcjonalność i intymność

Jak oddzielić sypialnię w kawalerce?

Sypialnię w kawalerce można oddzielić panelami przesuwnymi, które w delikatny sposób wydzielają strefy, zachowując funkcjonalność i intymność.

Jakie są zalety otwartej sypialni w kawalerce?

Otwarta sypialnia, wydzielona np. filarami, daje wrażenie przestronności, a systemy przesuwne pozwalają na szybkie i estetyczne schowanie jej przed wzrokiem gości.

Czy otwarta sypialnia w kawalerce jest praktyczna?

Tak, dzięki zastosowaniu jasnej kolorystyki i jednolitej podłogi, mieszkanie wydaje się większe. Dodatkowo, panele przesuwne pozwalają na elastyczne dostosowanie przestrzeni do potrzeb.

Kto zaprojektował to mieszkanie?

Mieszkanie zostało zaprojektowane przez Przemysława Lisieckiego, we współpracy z Elżbietą Kuźniacką. Inne projekty sypialni dla singli stworzyli Maciej Bogaczewicz, Ola Napiórkowska, Gosia Andryszczyk i Dominik Ćwiek.