Płytki łazienkowe powinny być nie tylko ładne ale też trwałe. Zobacz, jak je wybrać.
5
(1)

Płytki lazienkowe to inwestycja na długie lata, dlatego muszą być nie tylko ładne ale i trwałe. Z tego powodu warto sprawdzić ich parametry i między innymi nasiąkliwość i antypoślizgowość. Powinny mieć też wysoką odporność na kwasy i zasady.

Jaki kolor płytek wybrać?

Pomieszczenia łazienkowe są pomieszczeniami wilgotnymi, dlatego ważne aby przy ich wykańczaniu zwrócić uwagę na odpowiednie zabezpieczenie przed wilgocią. Płytki łazienkowe trzeba dopasować do wielkości łazienki, a także mebli łazienkowych i stylu wnętrza. W łazience przytulnej sprawdzą się jasne płytki, w naturalnych kolorach, stonowanych barwach i wzorach. Jeśli marzy wam się drewno w łazience, lecz nie jesteście do niego przekonani- możecie wybrać płytki imitujące drewno. Jeśli natomiast chcielibyście białą łazienkę i białe płytki, możecie bawić się ich wielkością, strukturą oraz formą np. niestandardowe wąskie, prostokątne w niecodziennej formie. Sprawi to, że aranżacja łazienki będzie ciekawa. Z kolei kontrastowe zestawienie białych płytek łazienkowych z innymi kolorowymi lub czarnymi wprowadzi nieco designerskiego klimatu do wnętrza. Bardzo modne stało się monochromatyczne połączenie kolorów. Łazienka w czarnych, czy grafitowych dużych płytkach łazienkowych wygląda niezwykle efektywnie i elegancko.



Jaki rodzaj płytek będzie najlepszy do łazienki?

Bardzo ważny jest nie tylko kolor płytki, ale również i jej faktura. Jeśli chodzi o rodzaj płytek możemy wybierać wśród terakoty – to płytki kamionkowe szkliwione o powierzchni gładkiej lub z fakturą, nadające się na podłogę. Gres z kolei to płytki z mielonego kwarcu, kaolinu i skaleni, bardzo trwałe, twarde i wytrzymałe zarówno na ścieranie, uszkodzenia mechaniczne, jak i działanie środków chemicznych. Gres może być szkliwiony lub polerowany, stosuje się go na podłogi i ściany. Glazura – to wyłącznie płytki ścienne różniące się między sobą grubością, stopniem połysku, kolorem i wzornictwem. Płytki rektyfikowane dają efekt jednolitej powierzchni, mają ostre, proste krawędzie, dzięki czemu doskonale nadają się do kładzenia z minimalną fugą.


Nasiąkliwość: liczba, która decyduje, gdzie płytkę wolno położyć

Tekst powyżej słusznie wskazuje nasiąkliwość jako parametr do sprawdzenia. Warto wiedzieć, jakie wartości się za tym kryją, bo to one dzielą płytki na podłogowe i ścienne.

  • Gres porcelanowy: nasiąkliwość poniżej 0,5 procent. Praktycznie nie chłonie wody, więc nadaje się wszędzie — na podłogę, na ścianę, na taras, na balkon.
  • Gres szkliwiony: około 0,5–3 procent. Do wnętrz w zupełności wystarcza.
  • Glazura ścienna: często powyżej 10 procent. I tu jest sedno: glazury nie kładzie się na podłogę. Nie dlatego, że nasiąknie, tylko dlatego, że jest cienka i miękka — pęka pod punktowym obciążeniem, na przykład pod nogą mebla albo upuszczonym słoikiem.

Stąd praktyczna zasada zakupowa: płytka podłogowa może wisieć na ścianie, płytka ścienna nigdy nie może leżeć na podłodze.

Antypoślizgowość: dwie różne skale

Drugi parametr wymieniony w tekście ma w katalogach dwa oznaczenia i łatwo je pomylić.

Skala R, od R9 do R13, opisuje przyczepność dla obuwia. W łazience domowej wystarcza R9, a R10 daje wyraźnie większy komfort przy mokrej podłodze.

Skala A, B, C opisuje przyczepność dla bosych stóp w strefie mokrej i to ona jest w łazience właściwym punktem odniesienia. Klasa B sprawdza się pod prysznicem i wokół wanny, klasa A na pozostałej podłodze.

Uwaga, która ratuje przed kosztownym błędem: gres polerowany jest bardzo śliski, kiedy jest mokry. Wygląda spektakularnie, odbija światło i pięknie powiększa łazienkę — ale w strefie prysznica to zły pomysł, zwłaszcza jeśli w domu są dzieci albo osoby starsze. Ten sam wzór w wykończeniu satynowym albo matowym daje podobny efekt bez ryzyka.

Ścieralność i format

Przy płytkach szkliwionych trzeci parametr to ścieralność w skali PEI, od 1 do 5. W łazience domowej wystarcza PEI 3, na podłogę w przedpokoju czy kuchni lepiej PEI 4. Gres nieszkliwiony tego oznaczenia nie ma, bo wzór jest w całej masie płytki, a nie na powierzchni.

Format decyduje o czymś innym: o liczbie fug. Im większa płytka, tym mniej metrów bieżących fugi na tym samym metrze kwadratowym — czyli mniej szorowania i mniej miejsc, w których zbiera się brud. Płytki rektyfikowane, o których mowa powyżej, pozwalają zejść ze spoiną do 2 mm i dają efekt niemal jednolitej powierzchni.

Wielki format ma jednak warunek: ściana i podłoga muszą być równe. Płytka 60 na 120 cm nie ugnie się do krzywizny podłoża, więc każde odchylenie kończy się progiem między płytkami albo pustką pod nimi, która pęka przy obciążeniu. W starym budownictwie często trzeba najpierw wylać wylewkę samopoziomującą.

Fuga i klej — ta część rachunku, o której się zapomina

Płytki wybiera się tygodniami, a klej i fugę kupuje w ostatniej chwili. To błąd, bo one decydują o trwałości.

  • Klej klasy C2, czyli o podwyższonej przyczepności, do gresu i do wielkiego formatu. Tanie kleje klasy C1 nie utrzymają ciężkiej, nienasiąkliwej płytki.
  • Klej elastyczny, oznaczany dodatkowo literą S, wszędzie tam, gdzie podłoże pracuje: na ogrzewaniu podłogowym, na płycie kartonowo-gipsowej, na balkonie.
  • Fuga epoksydowa w strefie mokrej — pod prysznicem, w narożnikach przy wannie i za umywalką. Jest droższa i trudniejsza w aplikacji, ale praktycznie nienasiąkliwa i nie ciemnieje.
  • Kolor fugi: jasnoszara i beżowa starzeją się najlepiej. Biała fuga na podłodze łazienki po roku jest szara i nie da się jej doprać.
  • Narożniki i styk z wanną wypełnia się silikonem, nie fugą. To są miejsca, w których materiały pracują względem siebie — fuga tam pęknie.

Ile kupić

Policz powierzchnię i dodaj zapas:

  • 10 procent przy układzie prostym.
  • 15 procent przy układzie ukośnym, w jodełkę albo z przesunięciem, bo odpadu z docinania jest znacznie więcej.
  • Plus kilka płytek na zapas do schowania w piwnicy. Kolekcje znikają z rynku po dwóch, trzech latach, a jedna pęknięta płytka bez zamiennika oznacza przekładanie całej ściany.

Kupuj wszystko z jednej partii produkcyjnej — numer partii jest na opakowaniu. Płytki z różnych partii potrafią różnić się odcieniem i wymiarem o ułamek milimetra, co przy rektyfikowanych płytkach z wąską fugą widać natychmiast.

Wybór koloru: dwie rzeczy, które sprawdza się w sklepie

Uwaga z tekstu powyżej o dopasowaniu do wielkości łazienki jest słuszna, ale warto ją uzupełnić o dwa testy.

Obejrzyj płytkę pod kątem, nie na wprost. Płytka leżąca płasko w ekspozycji wygląda inaczej niż ta sama płytka na ścianie oświetlonej z boku. Struktura i połysk ujawniają się dopiero w świetle padającym skośnie.

Poproś o kilka sztuk i zestaw je obok siebie. Dobre kolekcje mają kilkanaście różnych lic. Tanie mają cztery i po ułożeniu ściany widać regularnie powtarzający się wzór, którego nie da się już naprawić.

Zobacz też

Wybór idealnych płytek łazienkowych: Poradnik krok po kroku

Jakie płytki wybrać do małej łazienki?

W małej łazience najlepiej sprawdzą się jasne płytki w stonowanych kolorach i wzorach, które optycznie powiększą przestrzeń. Można również bawić się wielkością i strukturą płytek, np. wybrać niestandardowe, wąskie, prostokątne płytki.

Czy płytki drewnopodobne nadają się do łazienki?

Tak, płytki imitujące drewno to doskonała alternatywa dla naturalnego drewna w łazience. Są odporne na wilgoć i łatwe w utrzymaniu czystości.

Jaki rodzaj płytek jest najtrwalszy?

Gres to najtrwalszy rodzaj płytek łazienkowych. Jest odporny na ścieranie, uszkodzenia mechaniczne i działanie środków chemicznych. Gres może być stosowany zarówno na podłogi, jak i ściany.

Czym charakteryzują się płytki rektyfikowane?

Płytki rektyfikowane mają ostre, proste krawędzie, co pozwala na układanie ich z minimalną fugą, dając efekt jednolitej powierzchni.

Artykuł okazał się przydatny?

Kliknij na gwiazdkę i oceń

Ocena 5 / 5. Ilość ocen: 1

Brak ocen!

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here