O męskim charakterze łazienki przesądza kolorystyka i zastosowane materiały. Mężczyźni lubią proste, surowe formy i naturalne tworzywa. W ich łazienkach na podłodze i ścianach królują kamień, gres, a przede wszystkim bardzo modny beton. A oto nasza wizja tego, jak powinna wyglądać nowoczesna, męska łazienka w betonie.
Mała łazienka w betonie – idealna dla Panów
Beton architektoniczny, sprawdza się doskonale. Wypolerowany nie chłonie wody, a jego kolor zmieniający się pod wpływem wilgoci uważany jest za atut. Bardzo modne są również nowoczesne kolekcje z gresu, łączące w sobie walory praktyczne z ascetyczną urodą betonu. Takie wielkoformatowe surowe kafle świetnie nadają się do męskiej łazienki. Są solidne i łatwo je utrzymać w czystości.
Z szarością naturalnego kamienia czy betonu dobrze będą współgrać stalowe i szklane wykończenia. Proste i oszczędne w formie. Takie aranżacje przydają wnętrzom industrialnego charakteru. Zamiast stali można też zastosować drewno, dzięki któremu łazienka stanie się przytulniejsza,np. szafka pod umywalkę. Drobiazgów i elementów dekoracyjnych w męskiej łazience brak, dlatego w tym projekcie wystarczył plakat Pulp Fiction,żeby łazienka nabrała charakteru totalnego.
Projektantka: Ula Kołodziejek – Herman
Beton w łazience: cztery sposoby, jeden efekt
Beton architektoniczny, od którego zaczyna tekst powyżej, jest tylko jedną z dróg do tej estetyki i nie zawsze najlepszą w małej, wilgotnej łazience.
- Płyty betonu architektonicznego — najbardziej autentyczne, z widocznymi porami i fazowanymi krawędziami. Ciężkie: na ścianie z płyty kartonowo-gipsowej wymagają wzmocnionej konstrukcji. Pod prysznicem potrzebują impregnacji i poprawnej hydroizolacji pod spodem.
- Mikrocement — cienka, bezspoinowa powłoka, którą kładzie się na ścianę i podłogę razem. Brak fug to jego największa przewaga w łazience, bo nie ma czego szorować. Wymaga jednak dobrego wykonawcy i porządnego uszczelnienia; błędy widać od razu i nie da się ich ukryć.
- Wielkoformatowy gres betonopodobny, wskazany w tekście — najbezpieczniejszy wybór. Całkowicie nienasiąkliwy, odporny na środki czyszczące, a przy płytach rektyfikowanych z wąską fugą efekt jest bardzo bliski jednolitej płaszczyźnie.
- Tynk dekoracyjny o efekcie betonu — najtańszy kompromis, dobry na ściany poza strefą bezpośredniego zachlapania.
Uwaga do zdania o wypolerowanym betonie, który nie chłonie wody: polerowanie i impregnacja rzeczywiście mocno ograniczają nasiąkliwość, ale nie zastępują hydroizolacji pod okładziną. W strefie prysznica warstwa uszczelniająca pod spodem jest obowiązkowa niezależnie od tego, jak zamknięta jest powierzchnia wierzchnia.
Ciemna łazienka, która nie jest ciemna
Beton, gres i stal w małym pomieszczeniu dają wnętrze, które pochłania światło. Ciemna matowa powierzchnia odbija kilka procent padającego światła, jasna ponad osiemdziesiąt — więc ta sama lampa, która wystarczała w białej łazience, tutaj zostawi kąty w mroku.
Co trzeba zrobić, żeby szarość wyglądała szlachetnie, a nie ponuro:
- Więcej niż jedno źródło światła. Oprawa sufitowa plus osobne światło przy lustrze — nie po to, żeby było jasno, tylko żeby twarz była oświetlona z przodu, a nie z góry.
- Barwa neutralna, około 4000 K. W ciepłym świetle 2700 K szarość betonu robi się brudnożółta i traci swój chłodny charakter.
- Wysokie Ra, powyżej 90, jeśli w tej łazience ktoś się goli albo maluje. Przy niskim wskaźniku oddawania barw skóra wygląda szaro.
- Światło muskające ścianę — oprawa blisko ściany, świecąca stromo w dół, wydobywa fakturę betonu. To ona jest tu głównym walorem, a w płaskim świetle znika.
Drewno jako przeciwwaga — ale które
Uwaga z tekstu, że drewno ociepla surowe wnętrze, jest trafna i w małej betonowej łazience wręcz konieczna. Trzeba tylko wybrać materiał, który przetrwa.
Drewno lite w łazience wymaga gatunku odpornego na wilgoć — dąb, jesion, teak — i porządnego zabezpieczenia olejem lub lakierem, powtarzanego co kilka lat. Wygląda najlepiej i najlepiej się starzeje.
Płyta wodoodporna z okleiną jest tańsza i w praktyce wystarczająca, o ile krawędzie są szczelnie okleinowane. To właśnie krawędzie, nie powierzchnia, puchną od wilgoci.
Płyta zwykła w łazience to kwestia czasu. Szafka pod umywalką jest najbardziej narażonym meblem w całym mieszkaniu.
Niezależnie od materiału: szafka wisząca, nie stojąca. Kilkanaście centymetrów wolnej przestrzeni pod spodem chroni przed wodą z podłogi, ułatwia sprzątanie i optycznie powiększa małą łazienkę.
Mała łazienka: gdzie zyskać centymetry
Skoro mowa o małej przestrzeni, kilka decyzji daje realny zysk.
- Prysznic zamiast wanny — oszczędza nawet pół metra kwadratowego. Kabina bez brodzika, z odpływem liniowym, dodatkowo wydłuża optycznie podłogę.
- Miska wisząca ze stelażem — zwolniona podłoga, a zabudowa stelaża daje półkę na całej szerokości.
- Wielki format płytek — mniej fug oznacza mniej linii dzielących powierzchnię, więc ściana czyta się jako jedna płaszczyzna.
- Ta sama płytka na podłodze i ścianie — zaciera granicę i optycznie powiększa. W betonowej estetyce działa to wyjątkowo dobrze.
- Duże lustro, najlepiej na całej szerokości ściany nad umywalką. Najskuteczniejszy pojedynczy zabieg w małej łazience.
Jeden element dekoracyjny zamiast dziesięciu
Plakat Pulp Fiction z opisanej realizacji to dobry przykład zasady, którą warto wyciągnąć osobno: w surowym wnętrzu jeden mocny przedmiot działa silniej niż zestaw drobiazgów.
Powód jest prosty: beton, stal i szkło tworzą spokojne, jednolite tło. Na takim tle każdy przedmiot zyskuje rangę, a kilkanaście przedmiotów kasuje się nawzajem i zamienia surowość w bałagan.
W łazience warto tylko pamiętać o warunkach. Plakat za szkłem, w antyramie, przetrwa; papier bez zabezpieczenia falować będzie po pierwszym prysznicu. Alternatywy odporne na wilgoć: wydruk na płycie, ceramika, drewniana deska, lustro w nietypowej ramie albo pojedyncza roślina znosząca wilgoć i półcień.
Proszę uprzejmie o podanie namiarów na te betonowe płyty, producenta i typ/nazwę linii. Dziękuję