Strona główna Pokoje dziecięce Aranżacja pokoju dziecięcego Pokój dla chłopca na poddaszu

Pokój dla chłopca na poddaszu

Przez

17225

Jak zaaranżować wnętrze pokoju dziecięcego, które będzie nie tylko funkcjonalne i estetyczne ale będzie też odzwierciedlało pasję naszego malucha? W jaki sposób na kilku- lub kilkunastu metrach zmieścić strefę do zabawy, nauki i spania? Z powodu tak niewielkiej ilości miejsca każda ze stref będzie miała mocno ograniczoną przestrzeń. Zamiast więc adaptować ten niewielki pokoik na potrzeby naszego dziecka, warto zastanowić się czy oprócz tego pokoju, nie mamy czasem większej przestrzeni do zagospodarowania. Często zdarza się, że właściciele domów zapominają o niezagospodarowanym poddaszu użytkowym, które doskonale sprawdzi się jako pokój dla chłopca.

Jak zaaranżować pokój dla chłopca na poddaszu?

Każde dziecko w wieku przedszkolnym potrzebuje dużo miejsca do zabawy. Jako, że dzieci w tym wieku uczą się właśnie przez zabawę, nie należy ograniczać im przestrzeni. Najlepszym miejscem na aranżację pokoju dla chłopca będzie zatem, rzadko wykorzystywane, poddasze. Maluch bez najmniejszego kłopotu poradzi sobie z trudnymi do zaaranżowania skosami i belkami podtrzymującymi strop. To co dla dorosłych stanowiłoby przeszkodę w codziennym funkcjonowaniu dla malucha będzie idealnym miejscem do zabawy. Na belkach pod sufitem można zawiesić kolorowe hamaki, a skosy to doskonałe miejsce na niewielką szafę wnękową z drzwiami przesuwnymi. Oczywiście pokój dla chłopca zaaranżowany na poddaszu powinien być podzielony na konkretne strefy: miejsce do zabawy, nauki i odpoczynku. Całosć aranżacji powinna być także spójna z pasją naszego dziecka. W przypadku bohatera naszej aranżacji jest nią kosmos.

Skosy: gdzie co postawić, żeby pokój był użyteczny

Uwaga z tekstu, że dziecko poradzi sobie ze skosami lepiej niż dorosły, jest trafna, ale nie zwalnia z planowania. Poddasze rządzi się jedną liczbą — wysokością użytkową — i od niej zależy cały układ.

Poniżej 100 cm — strefa martwa dla stania, idealna dla zabudowy: szafki, szuflady na kółkach, siedzisko z pojemnikiem.
100–150 cm — tutaj stawia się łóżko. Leżąc, nikt nie potrzebuje wysokości, a dziecko wstaje z łóżka krokiem w stronę wyższej części pokoju.
150–190 cm — biurko i krzesło, o ile skos jest za plecami, nie nad głową. Biurko pod skosem znaczy uderzanie głową przy każdym wstawaniu.
Powyżej 190 cm — szafa, przejścia, strefa zabawy, wszystko, co wymaga stania i ruchu.

Zasada, którą łatwo zapamiętać: im niżej sufit, tym niższa musi być funkcja. Leżenie, siedzenie, stanie — w tej kolejności od ściany kolankowej do kalenicy.

Szafa we wnęce pod skosem

Zabudowa wnęki, o której mowa w tekście, to najlepsze wykorzystanie miejsca, którego i tak nie da się użyć inaczej. Trzy rzeczy warte uwagi przy zamawianiu:

Drzwi przesuwne wymagają pionowego frontu — pod ostrym skosem nie zadziałają. Tam, gdzie skos jest niski, lepsze są szuflady wysuwane od czoła albo uchylne klapy.
Głębokość 60 cm pozwala powiesić ubrania w poprzek; przy mniejszej głębokości potrzebny jest wieszak wysuwany bokiem, który kosztuje więcej i mieści mniej.
Dostęp do przestrzeni za ścianką kolankową. Jeśli za nią jest pustka, warto zrobić w zabudowie rewizję — ta przestrzeń mieści całą sezonową garderobę i sprzęt narciarski, a bez włazu jest bezużyteczna.

Okno dachowe: trzy rzeczy, których nie widać na wizualizacji

To element, który w pokoju dziecka wymaga najwięcej uwagi i najczęściej bywa pominięty.

Przegrzewanie. Poddasze latem nagrzewa się od dachu, a okno połaciowe wpuszcza światło niemal pionowo. Roleta wewnętrzna, nawet zaciemniająca, tego nie zatrzyma — ciepło jest już wtedy w pokoju. Skuteczna jest wyłącznie markiza albo roleta zewnętrzna, a różnica sięga kilku stopni.
Zaciemnienie. Latem o piątej rano jest jasno. Roleta zaciemniająca prowadzona w bocznych szynach (bez szpar po bokach) jest w pokoju dziecka warunkiem spania, nie dodatkiem.
Bezpieczeństwo. Klamka umieszczona u dołu skrzydła jest w zasięgu dziecka. Okna mają zwykle blokadę ograniczającą otwarcie albo klamkę z zamkiem — warto z niej korzystać, a w pokoju małego dziecka wybrać wariant ze sterowaniem u góry.

Cztery rzeczy, które na poddaszu bolą bardziej niż w zwykłym pokoju

Akustyka. Deszcz na dachu i kroki na schodach niosą się wyraźnie. Pomaga dywan, tapicerowany zagłówek, zasłony i pełna izolacja połaci — puste poddasze z płyty gipsowej dudni.
Ogrzewanie. Grzejnik pod oknem połaciowym bywa niemożliwy do zamontowania. Alternatywy to grzejnik na ścianie kolankowej albo ogrzewanie podłogowe, ale decyzja zapada przed wykończeniem podłogi, nie po.
Oświetlenie. Skosy odbierają miejsce lampie sufitowej, a jedna lampa i tak nie oświetli pokoju o nierównej wysokości. Lepiej działają kinkiety na ścianie kolankowej i oprawy w skosie, plus osobne światło nad biurkiem.
Schody. Jeśli pokój dziecka jest na poddaszu, droga do niego prowadzi przez schody — w domu z małym dzieckiem to oznacza bramkę, a zawsze: włącznik światła na obu poziomach.

Zabawa na belkach — co jest w porządku, a co nie

Hamak albo huśtawka zawieszona u belki to świetny pomysł i najczęstszy moment, w którym coś idzie nie tak. Mocowanie musi trafić w element konstrukcyjny — krokiew, belkę stropową albo jętkę — nigdy w płytę gipsowo-kartonową ani w podbitkę. Obciążenie jest dynamiczne: dziecko się buja, więc chwilowa siła jest wielokrotnie większa od jego ciężaru. Kotwy przelotowe albo chemiczne, karabińczyki z atestem, i sprawdzanie stanu zaczepów co jakiś czas, tak samo jak przy każdym sprzęcie do zabawy.

Zobacz też